Nadat het Duitse invasieleger van zo'n 50.000 man zijn opdracht had vervuld, werd heel Nederland maandenlang bezet door niet meer dan 300 tot 400 Duitse politiemensen.

Voor de Wehrmachtsoldaten die daarna kwamen, was Nederland een oase van rust in het geweld van de oorlog.

Verbaasd waren de Duitsers over het uitblijven van welk verzet dan ook.

Slechts 56 van de circa 2000 Nederlandse officieren weigerden na de overgave de erewoordverklaring te ondertekenen waarin zij moesten beloven zich op geen enkele wijze tegen de Duitse bezetter te verzetten. (Zij werden - na hun weigering - naar kasteel Golditz gebracht, waar zij de rest van de oorlog in redelijk comfort mochten doorbrengen.)

161 Duitse steden werden verwoest: een onherstelbaar verlies van belangrijk werelderfgoed; 500.000 Duitse doden (burgers), waaronder 75.000 kinderen jonger dan 14 jaar. Een oorlogsmisdaad van de ergste soort.

In het laatste oorlogsjaar, toen de oorlog voor de Duitsers al verloren was, zijn door geallieerde bombardementen nog zo'n honderdduizend Duitse burgers omgekomen. Dat was ook nadrukkelijk de bedoeling van de Britse legerleiding, daarin gesteund door Churchill. (Ter herinnering: elk bombardement dat gericht is tegen 'non-combattanten', i.e. burgers, is een oorlogsmisdaad volgens de internationaal geldende wetten en conventies m.b.t. oorlogvoering.)

De geallieerden mikten op een miljoen Duitse doden en 25 miljoen daklozen, om zo de vijand te demoraliseren. (De meeste burgerdoden in WWII zijn gevallen door geallieerde bombardementen.)

Het centrum van Berlijn werd op 3 februari 1945 door de Amerikanen weggevaagd: 25.000 doden. (Vrouwen, kinderen, bejaarden...)

Dresden, het 'Florence aan de Elbe' (een van de mooiste steden van de wereld) was volgestroomd met vluchtelingen. Dat was de geallieerden bekend! Deze cultuurstad werd toch (of juist?) gebombardeerd, waarbij gestreefd werd - door gestaffelde aanvallen, het veroorzaken van een 'vuurstorm' en de inzet van napalm (!) - op zoveel mogelijk burgerslachtoffers. (Resultaat: 35.000 doden.)

Willy Lindwer, een joodse cineast: 'Natuurlijk, de Nederlanders hebben de joden niet vermoord, maar ze hebben de joden wel geïsoleerd en laten wegvoeren zonder een vinger uit te steken. Erger nog: zij hebben meegewerkt aan de deportatie door de joden op grote schaal te verraden.'

'Toen de deportaties begonnen, interesseerde niemand zich daarvoor. Men keek massaal de andere kant op, of dacht zelfs: Opgeruimd staat netjes.'

'Het verzet heeft niets voor ze gedaan, de koningin heeft geen oproep gedaan om ze te helpen en het hele Nederlandse ambtenarenapparaat stond ten dienste van de bezetter. Het hoogste percentage joden van West-Europa is weggevoerd uit Nederland.'

'Groningen is vrijwel alle joden kwijtgeraakt zonder dat er een Duitser aan te pas kwam. De Nederlandse politie heeft heel efficiënt gewerkt.'

'Nederland heeft zich schandalig gedragen tegenover zijn joodse bevolkingsgroep; niet alleen tijdens de oorlog, maar ook direct erna.'

'Anne Frank heeft de wereld op het verkeerde been gezet. Door haar verhaal is de mythe ontstaan dat ons land veel verzet tegen de jodenvervolging heeft geboden.'

(Lindwers film, 'Holland, vaarwel!, ging in 2004 in Israël in première. Daarna kopte een krant: Anne Frank is het vijgenblad voor de Nederlandse daden.)