SINTERKLAAS EN DE MINARET

De stoffelijke resten van Sint-Nikolaas (overleden op 6 december 342) liggen in Bari, in zijn eigen basiliek. In het jaar 1087 werd zijn gebeente door Italiaanse scheepslieden geroofd uit het Turkse Myra. De aankomst in Bari wordt nog ieder jaar groots gevierd door de inwoners, op 9 mei. Tot op de dag van vandaag scheidt zijn gebeente een vloeistof af (Manna) dat volgens de gelovigen een helende werking bezit.

‘Onze’ Sinterklaas wordt tevens geëerd – zelfs met standbeelden – in Beieren, het Rheinland (vooral Keulen) en Elzas-Lotharingen (waar ook nog ergens een vingerkootje van hem ligt). In de Alpenlanden wordt Sinterklaas, tijdens het feest, vergezeld van afschrikwekkende, duivelse gestalten die de omstanders te lijf gaan met een roede en er stevig op los slaan. De beschermheilige Sinterklaas zorgt ervoor dat ‘het kwaad’ niet al te losbandig zijn gang kan gaan. De demonen in het gevolg van de goedheiligman zijn jonge mannen die, verscholen achter afschrikwekkende maskers en gehuld in dierenpelzen, ook op de kinderen worden losgelaten, met roede en zak. Hedendaagse Nederlandse kinderen zouden na zo’n bezoekje gelijk een traumateam nodig hebben.

Onze Sinterklaas moet het al vrij lang doen met ongevaarlijke zwarte Pieten. Zij verschenen rond 1890 ten tonele. Verwijzen zij naar Italiaanse schoorsteenvegertjes? De geleerden weten het niet. Misschien moeten we geloof hechten aan dit verhaal: De bisschop heeft op een slavenmarkt in Ethiopië een jongen vrijgekocht die de naam Piter droeg; deze zou uit dankbaarheid bij hem zijn gebleven. Of zijn het toch gewoon ‘duivelse’ lieden, dus zwarte Moren uit het eertijds islamitische deel van Spanje?

Het meest interessante van dit soort volksfeesten is de vermenging van sagen en legenden. Denk aan de Germaanse god Wodan/Odin die op zijn achtbenige hengst Sleipnir over de daken van de mensen reed; hij is versmolten met de bisschop van Myra toen het christendom in Noord-Europa vaste voet aan de grond kreeg. De uit Duitsland afkomstige kerstman – een protestantse tegenvoeter van de uiteraard katholieke Sint – dankt zijn bestaan aan de kerstgeschenken en het feest van het licht: die elementen wilden de mensen zich niet laten ontnemen door kerkhervormers als Maarten Luther. De mijter en staf werden vervangen door kledij en attributen die pasten bij de Noordse folklore van sneeuw, ijs, kobolden en trollen.

Het feest van Sinterklaas behoort dus tot het Europese cultuurgoed. Meer dan duizend jaar lang hebben papa’s en mama’s hun kinderen voorgehouden: Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is de roe. In Zuid-Europa is Sint Nikolaas een wonderdoener (en de patroon van o.a. zeevaarders), in het protestantse noorden is hij een geschenkenbrenger; In Nederland nog met mijter en staf, elders in een kostuum dat hoort bij een wintersprookjesland. Als beschermheilige van Amsterdam werd Sinterklaas naar Nieuw-Amsterdam in Noord-Amerika gebracht, alwaar de Nederduitse Sankt Nikolaus tussen de protestantse Duitse en Britse kolonisten enkel overleefde als Santa Claus.

Kerstmis was ooit het Romeinse feest van de zonnewende; van de onoverwonnen zonnegod Mithras. De christenen hebben die heidense cultus geadopteerd en tot het hoogfeest van Christus’ geboorte gemaakt. De kerstboom is een Oud-Germaans vruchtbaarheidssymbool dat niets met de inhoud van het christelijke feest te maken heeft; vandaar dat de kerken de kerstboom zelfs lange tijd geweerd hebben. De wijze waarop wij het kerstfeest vieren, met ‘O dennenboom’ (O Tannenbaum), ‘Stille nacht’ en de kerstboom, is via de loopgraven van de Eerste Wereldoorlog vanuit Duitsland naar het westen gekomen.

Anno 2009 heeft de Haagse Hogeschool besloten om geen kerstboom in de centrale hal te plaatsen… Volgens de eerste berichtgeving ‘vanwege het internationale (lees: multiculturele) karakter van de school’. Ongelooflijk! Wat ons nog rest aan Nederlandse cultuur – en dat is niet veel – staat tegenwoordig ‘ter discussie’. Wordt de Paashaas (die ons herinnert aan de heidense offermaaltijd bij de eerste volle maan in het voorjaar; uit dankbaarheid voor de nieuwe oogst en de nieuwe dracht der kudde) straks afgeschoten? Wordt God (m) binnen afzienbare tijd zijn almacht en alwetendheid ontnomen, vanwege de associaties met dictators, totalitaire staten en ‘Big Brother’? Met een ‘groene Sint’ kan ik leven, en gelukkig zijn de zwarte Pieten weer helemaal terug, zonder rare kleurtjes en zonder Pietervrouwen. Aan dat front hebben de politiek correcte, hypergevoelige moraalgrazers en betweters de strijd verloren. Derde couplet: O Tannenbaum, o Tannenbaum,/ Dein Kleid will mich was lehren:/ Die Hoffnung und Beständigkeit,/ Gibt Mut und Kraft zu jeder Zeit! Laat ik maar hoop, moed en kracht putten uit het feit dat de studenten van de Haagse Hogeschool hun schoolleiding voor schut hebben gezet door zelf een grote kerstboom te plaatsen. Volgens Plasterk hadden de heren bestuurders het trouwens niet zo bedoeld. Ja, ja.

We zijn er klaar mee, met die biculturele samenleving… De islam en het christendom staan al eeuwenlang op gespannen voet met elkaar; waardoor of waarom zou dat veranderen? ‘Live and let die’, denken ze van elkaar. Helaas is het christendom al lange tijd (sinds de Dertigjarige Oorlog, of anders de dekolonisatie?) niet meer weerbaar. Bovendien zwelgen veel inheemse Europeanen – belast met infantiele schoolboekjeskennis – in een volstrekt onterechte schuldbelijdenis met betrekking tot een verleden waarin ‘wij’ allerlei wandaden gepleegd zouden hebben jegens arme zieltjes elders in de wereld. Zij wensen niet in te zien dat de Westerse heerschappij, welvaart en culturele suprematie te danken zijn aan genialiteit, vindingrijkheid, durf en dadendrang; niet aan uitbuiting.

Voor militante moslims is het een koud kunstje om zulke christelijke doetjes langzaam de nek om te draaien. Renaissance, Rationalisme, Humanisme, Trias Politica en de scheiding tussen kerk en staat worden op het offerblok van de islam gelegd. De Westerse landen willen een veilige vluchthaven zijn voor de misdeelden en de vervolgden van deze planeet, maar de forten die ons en de asielzoekers bescherming moeten bieden, worden vervangen door moskeeën. Daar wordt haat gepredikt jegens een ieder die ‘ongelovig’, onrein of gewoon anders is.



De Westerse vrijheid van godsdienst gaat ons opbreken, tenzij we tijdig paal en perk weten te stellen aan die vrijheid. De vrijheid van meningsuiting geeft ons immers niet het recht om te beledigen of te dicrimineren; waarom mag een godsdienst dan wél mensen verketteren en uitsluiten? Waarom mag een moslim, zich beroepend op zijn godsdienst, de in Nederland geldende grondrechten, wetten, waarden en normen met voeten treden? Een moslim die de scheiding tussen kerk en staat van harte onderschrijft en tevens verdraagzaam is ten opzichte van andersdenkenden, is welkom; laat dat gezegd zijn.

Zelfs Jeroen Pauw, een van de slagschepen van de Linkse Vloot des Heils, is publiekelijk overstag gegaan ten aanzien van de multiculturele samenleving. Het verbaasde mij niet, want hij komt van hetzelfde schooltje als ik: een gezellige, veilige, kleine school in Oosterbeek waar de leerlingen fatsoenlijk Nederlands spraken. (Jeroens vader was docent Nederlands.) De enige ‘vreemdeling’ was een snel ingeburgerde, vriendelijke en hoffelijke jongen met een mooie Duitse naam. Onze docenten waren weliswaar allemaal progressief, maar niemand had een kleurtje – alleen ‘s zomers. Is momenteel een kentering waarneembaar binnen onze overwegend linkse, naïeve, idealistische media? Nadat de moraalgrazers over het minarettenverbod in Zwitserland gestruikeld waren en zij onze Zwitserse neven nog net niet voor neo-nazi’s uitgemaakt hadden, kwam RTL4 met een opmerkelijk nieuwsitem: In Turkije is het al tijden onmogelijk om een christelijke kerk te bouwen, en veel Turkse christenen worden in hun eigen land stelselmatig bedreigd of zelfs mishandeld. Tolerantie in Turkije? Vergeet het maar. Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat een ander niet. Compromis: zij geen kerktorens, wij geen minaretten. Bij hen blote voeten, bij ons blote navels. Wat kan de wereld mooi zijn. Leve de multiculturele planeet, maar niet de multiculti natie.